9 พค. หรือ 5/9........ สุขสันต์วันโกคุค่ะ... กร๊าก XD (เริ่มมาก็... = =''')

และเนื่องในวันโกคุ.... เลยนัดกับชิซุจัง + คะน้า ว่าจะเอาโดแปล 5927 ที่ทำกันไว้มาลงวันนี้ค่ะ โดยเนื้อเรื่องคร่าวๆ ของโดเรื่องนี้ก็คือ...

ค่ะ.... โกคุไปอิตาลีเพื่อไปซื้อไดนาไมท์ ............. แต่............... ถ้าแค่นั้นมันคงไม่มีปัญหาจนกลายเป็นโดเกือบ 70 หน้าแน่(ฮา) และปัญหาก็คือ......................

โกคุหายหัวไปจากรุ่นที่สิบที่รักและเคารพตั้งสามอาทิตย์โดยไม่มีการติดต่อ!?

และในเวลาเดียวกัน.......... ข่าวลือเกี่ยวกับผีดูดเลือดที่ออกอาละวาดในเมืองนามิโมริ...............

เสียงอันคุ้นเคยที่ผ่านเข้าหูสึนะเมื่อเดินกลับบ้าน..............

และสิ่งที่ปรากฎแก่สายตาของเขาเมื่อหันไปมองยังต้นเสียง................

เกิดอะไรขึ้นกับโกคุเดระ และเรื่องราวจะเป็นไงต่อไป ไปโหลดกันเองค่ะ (โดนถีบ) ที่นี่

คำเตือน: ใครมาบอกว่าแปล 'โกคุเทระ' ผิดเป็น 'โกคุเดระ' หรือ 'จามาล' ผิดเป็น 'ชามาล' กรุณาระวังคนแปลตามไปงับหัวนะคะ.... เหอๆๆๆ.....

เรื่องต่อไป... เนื่องจากดรามาซีดีไม่ได้แปลซะที(โรคขี้เกียจกำเริบหนัก...)เลย เอามาแปะให้สำหรับท่านที่ยังไม่เคยฟังไปก่อนล่ะค่ะ ^ ^; แต่คราวนี้ติดพาสนะคะเนื่องจากไปดูเลขคนโหลดกับคนที่มาบอกว่าโหลดไว้แล้วมัน.... เหอๆๆๆ

(อีกอย่างเห็นท่านโคเนกับราบิจังตั้งพาสแล้วอยากเล่นมั่ง... กร๊าก << โดนรุมตื๊บ...)

Varia no Kage

คำใบ้พาส: คู่ที่เราชอบที่สุดในรีบอร์น-ตัวละครที่เราไม่ชอบหน้า(กร๊าก)+ผลต่างที่ได้จากคู่หน้า = Password

Haneuma to Same

จงถอดรหัสต่อไปนี้... 8266338862

คำใบ้พาส: เป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ 

คำใบ้ภาคสอง: เปิดยูทูบแล้วดูเรื่อง Majin Tantei Nougami Neuro ตอนที่ 14 ค่ะ กร๊ากXD (ไซโคกันข้ามเอนทรีเห็นๆ...)

คำใบ้(?)อีกที: บทสนทนาต่อไปนี้เป็นเหตุการณ์และตัวละครสมมตินะเออ.... (เรอะ???)

แมวใส่เฮดโฟน - ไม่! มันต้อง 99926246665588

นกฮูกแว่น - ใครบอกคะ 46665588998777788662 ต่างหาก

แมวใส่เฮดโฟน - 99926246665588!!!

นกฮูกแว่น - 46665588998777788662!!!

แมวใส่เฮดโฟน - 99926246665588!!!!!!!

นกฮูกแว่น - 46665588998777788662!!!!!!!

(เอวังด้วยประการฉะนี้...)

(สำหรับคนที่ถอดได้... บอกไว้ก่อนนะคะว่าไม่ได้ตั้งผิด กร๊าก)

Akumu de Aimashou

คำใบ้พาส: คู่ที่เราชอบที่สุดในรีบอร์น+คู่ที่ชอบที่สอง-ตัวละครที่เราไม่ชอบหน้า (ไม่ได้ต่างกะพาสแรกเลย 55555)

ถ้าไม่ได้จริงๆ PM มาได้ค่ะ ^ ^

สุดท้าย... เนื่องด้วยวันโกคุ(อีกแล้ว) เกิดอาการหาเหาใส่หัวกะทันหันค่ะ.... โดยการปั่นฉบับแปลนิยายรีบอร์นเล่มสองตอนของโกคุเดระมาลง! แต่ยังแค่บทแรกนะคะ... (แค่นี้ก็ไฟลนสุดๆ แล้วค่ะ ทะลึ่งนึกอยากทำขึ้นมาเมื่อวาน ทีแรกนึกว่าจะไม่จบบทแรกด้วยซ้ำเพราะมันล่อไปสิบห้าหน้าได้มั้ง รนหาที่สุดหูรูด... Orz) แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ... พลังความลำเอียง(เฮ้ย)ชนะทุกสิ่งค่ะ กร๊าก มันทันเวลาด้วยอ้ะ ^ ^;

เอาเป็นว่าแปะเลยละกันค่ะ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ล่วงหน้าค่า >< (จะได้พยายามเอาไปปรับปรุงเวลาแปลตอนต่อๆ ไป.... เพราะทำยังไงก็ไม่รู้สึกว่าสำนวนแปลตัวเองดีขึ้นซะที.... ฮือ....Orz)

 

+++++++++++++++++++++

 

***

รุณาอย่านำบทแปล ไปเผยแพร่ที่อื่น

ดยไม่ได้รับอนุญาตนะคะ

***

 

 

Katekyo Hitman Reborn Secret Bullet 2 : X-Fiamma

ผู้แต่ง: Amano Akira & Koyasu Hideaki

Hayato Gokudera's Chapter: 爆弾少年- Bakudan Bambino (Bombing Boy - เจ้าหนูดินระเบิด << ขอยืมชื่อที่พี่อาซานะแปลมาใช้นะค้า ><)

แปลภาษาไทย(แบบเผา...)โดย Irregulars

Special Thanks! : พิสูจน์อักษรโดย Hiyuura

 

 

爆弾少年- Bakudan Bambino

 

นั่นเป็นเรื่องราวในสมัยที่เขายังตัวลำพังคนเดียว... 

 

1

 

                 .....................................ให้ตายเหอะ ฮายาโตะคิดเช่นนั้น               

                 ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าโลกไม่เคยหมุนตามความต้องการของตน แต่การรับรู้ด้วยสมองกับการที่ความรู้สึกจะไล่ตามทันนั้นเป็นมันคนละเรื่องกัน

                ฮายาโตะจึงตวาดออกมา

                เลิกหันหน้าน่าหมั่นไส้นั่นมาทางนี้ แล้วก็เลิกยิ้มแบบน่าคลื่นไส้เสียที เจ้าบ้าเอ๊ยยยยยยย!!!”

                ผัวะ!

                หมัดอันหนักหน่วงถูกเหวี่ยงเข้าใส่ชายแปลกหน้า ก่อนที่ร่างของชายผู้นั้นจะล้มหายไปจากคลองสายตาของเด็กหนุ่ม

                ชิ..... 

               ฮายาโตะลุกขึ้นนั่งพลางเดาะลิ้นอย่างไม่สบอารมณ์

                ที่ๆ เขานั่งอยู่ในตอนนี้คือบนเตียงไม้เก่าๆ และสกปรกในห้องเล็กๆ อันไม่คุ้นตา

                “…………………….”

                มันเป็นความรู้สึกที่แย่ที่สุด ที่พอลืมตาขึ้นมาก็มาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังถูกผู้ชายแปลกหน้าชะโงกมองหน้าตัวเองอยู่อีกต่างหาก

                ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย.............. แล้วทำไมฉันถึงมาอยู่ในที่แบบนี้..................

 

                 เจ็บ!!!”

 

                 หวา!?”

                ฮายาโตะสะดุ้งสุดตัวกับเสียงที่ดังขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้น ซ้ำยังเกิดความรู้สึกขยะแขยงที่บรรยายไม่ถูก... ทั้งๆ ที่บอกว่า เจ็บแท้ๆ แต่เสียงนั้นกลับฟังดูแฝงไปด้วยความยินดีอย่างออกนอกหน้าเสียได้

                เจ็บ! มันเจ็บมากเลยไม่ใช่หรือไงเจ้าหนู!”

                เจ้าของเสียงที่พูดพลางหัวเราะอยู่นั้น ก็คือชายที่เขาต่อยกระเด็นไปเมื่อครู่นั่นเอง

                เมื่อมองชายที่หัวเราะด้วยเสียงอันดังจนน่ารำคาญทั้งๆ ที่ยังนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นห้อง เขาก็รู้สึกหงุดหงิดมากยิ่งขึ้นไปอีก

                ไม่ต้องมาหัวเราะ!”

                เสียงหัวเราะของชายผู้นั้นหยุดลง และพยุงตัวขึ้นแล้วกระพริบตามองฮายาโตะอย่างงงๆ

                ทำไมถึงหัวเราะไม่ได้ล่ะ?

                แล้วทำไ