Field of DREAMS ~:Memoria:~

ยังทันเวลา ยังทันเวลา ยังทันเวล๊า~~~ TT[]TT''' (ถึงจะเส้นยาแดงผ่าแปดก็เถอะน่า) เอาเป็นว่า Buon Compleanno Gokudera Hayato ค่า!!! ขอให้อยู่คู่กับรุ่นที่สิบต่อไปจนถือระเบิดทอง... เอ๋ เอ่อ ไม่ใช่แล้วมั้ง เอาเป็นว่าขอให้มีความสุขมากๆ นะหมาน้อย กร๊าก XD

และเนื่องจากวันนี้เป็นวันมงคล... 090909 ด้วย นกฮูกเลยถือโอกาสบังคับตัวเองให้เปิดโหลดองจนได้ค่ะ... ไม่รู้ว่าจะยังมีคนจำได้กันหรือเปล่า =v='' (น่าน) แต่เอาเป็นว่าเปิดแล้วน่า... 

ว่าแล้วก่อนลง ขอแปะลิงค์ตอนเก่าๆ ค่ะ

l Part 1 l Part 2 l Part 3 l 

          นับจากวันที่เขาได้เดินทางออกจากเมืองที่คาร์โลอยู่ เวลาก็ผ่านไปได้หนึ่งเดือนแล้ว

          ส่วนตัวฮายาโตะ พอจากเมืองนั้นมาเขากลับมาใช้ชีวิตที่วันๆ เอาแต่ต่อยตีกับนักเลงคนอื่นไปทั่วอีกครั้ง

          และเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องนั้นเป็นพิเศษ

          ก็แค่กลับมาเป็นเหมือนเดิมเท่านั้น กลับมาเป็นตัวเอง กลับมาสู่โลกที่คนอย่างตนเองจะใช้ชีวิตอยู่

          "เธอคือ 'Smoking Bomb' สินะ"

          แล้วในวันหนึ่ง ก็มีกลุ่มชายชุดดำที่มองปราดเดียวก็รู้ได้ไม่ยากว่าคงไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแน่เข้ามาพบฮายาโตะ

          "มีธุระอะไร?"

          ชายเหล่านั้นผายมือออกให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้พกอาวุธอะไร ราวกับตั้งใจจะบอกเด็กหนุ่มที่ตอนนี้สอดมือเข้าไปในกระเป๋าให้เตรียมหยิบไดนาไมต์ออกมาได้ทุกเมื่อว่าพวกเขานั้นไม่ได้มีเจตนาร้าย

          "ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อ *Grigio เป็นสมาชิกของแฟมิลี่ที่ดูแลเมืองนี้อยู่"

*เนื่องจากนกฮูกหมดปัญญาว่าจะเขียนชื่อหมอนี่ยังไง ขออนุญาติทับศัพท์(คำที่คาดว่าน่าจะเป็นวิธีเขียน)ชื่อหมอนี่นะคะ =v=''' คาดว่าเป็นภาษาอิตาลีที่แปลว่าสีเทา+ชื่อไวน์ชนิดหนึ่งค่ะ*

          "มาเฟียเรอะ..."

          พอได้ยินดังนั้น สีหน้าของฮายาโตะก็เคร่งเครียดยิ่งขึ้น

          เพื่อที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมนี้ เขาเคยพยายามที่จะเข้าเป็นสมาชิกแฟมิลีของพวกมาเฟียมาหลายต่อหลายครั้งด้วยกัน

          แต่ปฎิกิริยาตอบรับของอีกฝ่ายนั้นก็ช่างแสนจะเย็นชา

          ไม่ว่าแฟมิลี่ไหนๆ ก็ไม่คิดจะรับเด็กอย่างเขาเข้าเป็นพวก และนั่นทำให้ความโกรธแค้นและไม่พอใจของฮายาโตะมีแต่จะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งพอเขาระบายมันออกไปด้วยการต่อยตีกับนักเลงอื่น มันก็ยิ่งทำให้ท่าทีของพวกมาเฟียเย็นชายิ่งขึ้นไปอีก เขาถึงกับเคยถูกพยายามขับไล่ออกจากเกาะในฐานะตัวปัญหาที่ทำให้เมืองวุ่นวายด้วยซ้ำไป

          "เฮ้ๆ อย่าทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นสิ พอดีเราได้ยินข่าวลือเรื่องเธอมาเยอะน่ะ"

          "แล้วมันทำไมล่ะ หา!?"

          "เราอยากให้เธอมาเข้าแฟมิลีของเราน่ะ"

          มันเป็นคำที่เด็กหนุ่มไม่คาดคิดว่าจะได้ยินแม้แต่น้อย จนทำให้เขาถึงกับเผลอถามกลับไปว่า "... ฉ.. ฉันน่ะเหรอ?" จนต้องรีบปรับสีหน้าตนเองให้หายงุนงงแทบไม่ทัน

          "ย... อย่ามาพูดบ้าๆ น่ะ!  อยู่ๆ มา..."

          "และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน พวกเราอยากจะไหว้วานเธอให้ทำงานอย่างหนึ่ง"

          ...... นั่นไง

          นึกแล้วว่ามันต้องมีอะไรแอบแฝง มันไม่มีทางที่คนเราจะได้สิ่งที่หวังมาง่ายๆ สบายๆ หรอก ก็ในโลกนี้น่ะ มันก็มีแค่คนที่จะใช้ประโยชน์จากผู้อื่นหรือถูกผู้อื่นใช้ประโยชน์เท่านั้นล่ะ

          "..... แล้ว?"

          ฮายาโตะถามพลางจ้องมองชายฟันหน้ายื่นที่บอกว่าตนชื่อ Grigio

          "มันอะไรกันล่ะ ไอ้งานที่บอกว่าอยากให้ฉันทำนั่นน่ะ?"

          "จะยอมรับงานนี้แล้วสินะ? แบบนี้ค่อยคุยกันง่ายหน่อย"

          ท่าทางหัวเราะฮี่ๆ อย่างพึงพอใจของ Grigio นั้นช่างชวนให้นึกถึงพวกหนูที่เห็นได้ตามตรอกซอยบ่อยๆ ไม่มีผิด

          "อย่าเข้าใจผิดนะ  ฉันจะรับหรือไม่รับไอ้งานนั้นน่ะมันขึ้นอยู่กับเรื่องที่แกจะเล่ามาต่างหาก"

          "อ้าว ใจแข็งเหมือนกันนะเนี่ย Smoking Bomb"

          Grigio พูดพลางเดินเข้ามาใกล้ฮายาโตะ

          "ความใจแข็งนั่นก็ดูพึ่งพาได้ไม่เลว สมแล้วที่เป็นคนที่สามารถใช้ชีวิตเพียงลำพังคนเดียวในโลกของพวกเรามาได้ตั้งแต่ยังเด็กเลยนะ"

          "......................................"

          "ฉันน่ะดูคนเป็นนะ พอได้ยินเรื่องฝีมือการใช้ไดนาไมต์ของเธอเลยคิดจะชวนมาเป็นพรรคพวก แต่พอได้เจอตัวจริงก็ยิ่งถูกใจมากขึ้นไปอีก ถ้าเป็นเธอล่ะก็....."

          "จะอะไรก็ช่างเหอะ รีบๆ พูดมาซะทีเซ่! ฉันไม่ได้อยากฟังคำยกยองี่เง่าอะไรนั่นหรอกนะ!"

          "Smoking Bomb"

          อยู่ๆ Grigio ก็เข้ามาจับมือของฮายาโตะไว้ และจ้องมองเขาด้วยสายตาอันจริงจังจนเด็กหนุ่มพูดอะไรไม่ออก

          "ศัตรูของพวกเราก็คือพวกคนเก่าแก่ทั้งหลายในประเทศนี้"

          ฮายาโตะไม่เข้าใจเลยว่าชายตรงหน้ากำลังพูดอะไรอยู่ แต่เพราะความจริงจังที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงนั้น มันทำให้เขาได้แต่ยืนรับฟังต่อไปอย่างเงียบๆ

          "คนพวกนั้นจะทำให้สังคมเสื่อมถอย คอยแต่จะปฎิเสธสิ่งใหม่ๆ ด้วยสิ่งไร้เหตุผลอย่างขนบธรรมเนียมเก่าๆ ธรรมเนียมปฎิบัติเดิมๆ เธอเองก็คงรู้ซึ้งถึงเรื่องพวกนั้นดีใช่ไหมล่ะ"

          "เอ๋.....?"

          "เธอพยายามจะเข้าเป็นพวกของมาเฟียมาหลายครั้ง แต่ก็โดนปฎิเสธมาตลอดด้วยเหตุผลไร้สาระอย่างเพราะมีเลือดของคนญี่ปุ่น... หรือเพราะเป็นไอ้หนูปวกเปียกที่เอาแต่เล่นเปียโน... ใช่มั้ยล่ะ"

          "............................."

          "แต่แฟมิลี่ของพวกเราน่ะไม่ใช่! พวกเราจะไม่ถูกผูกมัดไว้ด้วยขนบธรรมเนียมเก่าๆ จนคอยแต่จะปฎิเสธผู้ที่มีความสามารถจริงๆ ใช่แล้ว.... คนหนุ่มอย่างเธอนั่นล่ะที่จำเป็นต่อพวกเรา! เพราะงั้น..."

          "ป.. ปล่อยฉันนะ!"

          ฮายะโตะสะบัดมือที่ถูก Grigio จับไว้ออก แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น

          "ล... แล้วมันทำไมกันเล่า... อยู่ๆ ก็มาพูดเรื่องพวกนั้น..."

          "เพราะเป้าหมายของพวกเราเหมือนกันน่ะสิ เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ก็ต้องจัดการพวกหัวเก่าที่ปฎิเสธตัวตนของพวกเราไปซะ... ใช่ไหมล่ะ?"

          Grigio จับมือของฮายาโตะเอาไว้อีกครั้ง

          "............................................"

          แต่ในคราวนี้ ฮายาโตะกลับไม่สามารถสะบัดมือนั้นออกไปได้..........

          งานที่ได้รับไหว้วานมาง่ายกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก

          สิ่งที่ฮายาโตะต้องทำก็มีแค่การไปติดตั้งระเบิดเวลาไว้ที่ฮอลล์คอนเสิร์ตแห่งหนึ่งเท่านั้น

          เป้าหมายของงานครั้งนี้ก็คือ การทำให้การแสดงที่จะมีขึ้นในฮอลล์ดังกล่าวในวันรุ่งขึ้นซึ่งหัวหน้าของแฟมิลี่เป้าหมายเป็นเจ้าภาพล้มเหลวลง และทำให้อีกฝ่ายต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง

          สำหรับเจ้าพวกนั้นแล้ววิธีนี้ล่ะจะได้ผลที่สุด ถ้าทำให้พวกมันต้องอับอายจนสูญเสียความเยือกเย็นไปได้ล่ะก็ โอกาสจะชิงเล่นงานน่ะเยอะแยะไป

          Grigio บอกกับเขาอย่างภาคภูมิใจ แต่หากให้ว่ากันตามตรงแล้วฮายาโตะคิดว่ามันก็เป็นแค่ลูกไม้สกปรกเท่านั้นเอง

          แต่เพียงเท่านี้เขาก็ได้กลายเป็นมาเฟียคนหนึ่งแล้ว

          มาเฟียผู้เป็นเหมือนวีรบุรุษในโลกเบื้องหลังของอิตาลีที่เขาใฝ่ฝันจะเป็นมาตั้งแต่เด็กๆ

          งานใหญ่ๆ น่ะ หลังจากนี้ไปจะทำอีกเท่าไหร่ก็ได้ เขามีความสามารถเพียงพอที่จะทำให้งานเหล่านั้นสำเร็จ

          พอนึกภาพตนเองในอนาคตที่กำลังก้าวเดินอย่างสง่างามพร้อมด้วยลูกน้องคอยติดตาม ฮายาโตะก็อดเผลอยิ้มออกมาไม่ได้

          แต่แล้ว

          "พี่ชาย?"

          เด็กหนุ่มหันกลับไปมองเจ้าของเสียงอันคุ้นเคยนั้น และผู้ที่อยู่ตรงหน้าก็คือคนที่ไม่น่าจะมาอยู่ที่นั่นมากที่สุดในความคิดของเขา

          "นิโคโล..."

          "พี่ชาย... จริงๆ ด้วย"

          นิโคโลพูดขึ้นพลางก็วิ่งเข้าไปกอดฮายาโตะเอาไว้ แล้วเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่ยังคงพูดอะไรไม่ออกด้วยสีหน้าที่ราวกับกำลังจะร้องไห้ออกมาได้เสียตอนนั้น

          "ทำไมจู่ๆ ก็หายตัวไปล่ะ?"

          "อุ.........."

          "ทำไมล่ะ?"

          สายตาของนิโคโลบ่งบอกชัดเจนว่าเป็นเขาห่วงฮายาโตะมากเพียงใด ทำให้เด็กหนุ่มต้องหลบสายตาของอีกฝ่ายราวกับทนความเจิดจ้านั้นไม่ไหว

          "พี่ชาย"

          มือน้อยๆ นั้นดึงขากางเกงของฮายาโตะไว้เหมือนพยายามจะเรียกร้องคำตอบ และสีหน้าของฮายาโตะก็ค่อยๆ ขมวดมุ่นราวกับว่ากำลังเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ

          "หนวกหูน่า!"

          นิโคโลตกใจกับเสียงตะคอกของอีกฝ่ายจนเผลอปล่อยมือที่จับตัวฮายาโตะไว้ออก และค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง

          "พี่.... ชาย..."

          ฮายาโตะหันหลังให้กับเสียงเรียกอันสั่นเครือนั้น แล้วรีบออกเดินไป

          จะไม่หันหลังกลับไปเป็นอันขาด...

          เขากัดริมฝีปากแน่น พลางตัดสินใจอย่างแน่วแน่

~Part 4 End~

ลป. อี Grigio แต๊ะอั๋งหมาน่อยได้อีก... Orz''' เอาลุงคาร์โลคืนมาเหอะขอร้อง...

ลป2. แก้ตัว... วัน 5/9 ไม่ได้อัพเรื่องนี้ตามธรรมเนียม(??)เพราะติดสอบซัมเมอร์ค่ะ... แง TvT''

ลป3.  เหลืออีกไม่ถึงครึ่งตอน... ต้องเอาให้จบภายในปีนี้ให้ด๊ายยยยย สู้สุดหูรูดดดดดดดดดดดดด!!! @*A*/

ลป4. ตอนนี้หันมาใช้การตบเนียนหนักตอนแปล และคาดว่าต่อๆ ไปก็จะเป็นงี้หมด (ฮา)

EDIT: ข่าวด่วน!! ข่าวด่วน!!! ข่าวด่วนนนนนนน!!!!!!! จากบลอกคุณอิโนะอุเอะผู้พากย์ยามะค่า คือเพลง Family ~Yakusoku no Basho~ ได้มีการอัดเสียงใหม่เป็นเวอร์ชันรวมคาแรคเตอร์ภาคอนาคตในวันที่ 7 ที่ผ่านมานี้เองค่ะ!!!! (แต่คาแรคเตอร์เป็น TYL ตามหรือเปล่านี่ไม่ทราบ... =v='') แล้วเพลงนี้จะอยู่ในอัลบั้มรวมคาร่าซอง 2 ที่จะออกวันที่ 21 ตุลาที่จะถึงนี้ค่ะ!!!

...เอ... แต่ว่ากันตามจริง นกฮูกก็ยังไม่สามารถคอนเฟิร์มได้ล่ะค่ะว่ามันจะเป็นแฟมิลี่เพลงเดิมแน่หรือเปล่า =v='' (แต่เห็นคุณอิโนะใช้คำว่าแฟมิลี่เพลงนั้น...) จริงๆ มันอาจจะเปลี่ยนเนื้อด้วยก็ได้มั้งเนอะคะ ฮ่าๆ

สุดท้าย... สมาชิกที่มาร่วมร้อง..

.... นี่เห็นว่ายังมีคนที่ไม่ได้เข้ามาถ่ายกะเขาอีกนะคะ... อยากฟังอ๊า~~~~~~~~~!!!!!!!!!! TT[]TT